Het begin….

Over de eerste tekenen van bekkenklachten

Toen ik 16 weken zwanger was merkte ik dat ik wat vaker last kreeg van mijn stuitje, maar ach… Ik had al begrepen dat lage rugpijn een veelvoorkomende zwangerschapskwaal is dus ik maakte me geen zorgen. Toen werd ik wakker op een zaterdag ochtend en kon ik ineens geen stap meer verzetten. Ik had geen kracht meer in mijn benen (achteraf bleek dat ik vooral ook te bang was voor de pijn om nog verder te kunnen lopen). Mijn man heeft me middels een bureaustoel op wieltjes door ons huis vervoerd.
Omdat ik amper kon lopen hebben we de reserve krukken van mijn moeder opgehaald. Dit gaf me gelukkig wel steun en ik voelde me zekerder om weer te gaan lopen. Ik ging er vanuit dat ik ‘gewoon’ door mijn rug was gegaan en dat het na een paar dagen wel over zou zijn of in ieder geval minder pijnlijk. Niets was minder waar. Ik ging die maandag met krukken naar mijn werk (een hele onderneming aangezien ik met het openbaar vervoer reis en een reistijd van ruim een uur per enkele reis heb). Toch had ik nog volledig vertrouwen in het herstel. Ik hoor mezelf nòg zeggen tegen mijn teamleider: ‘Nee hoor, niets aan de hand, gewoon door mijn rug gegaan! ‘ dit was echter de laatste week van mijn zwangerschap die ik gewerkt heb.
Omdat ik nog steeds in de veronderstelling was dat ik door mijn rug gegaan was, heb ik een afspraak gemaakt bij een fysiotherapeut. Hij onderzocht me en voerde en testje uit…. ‘Stefanie, je hebt geen rugpijn, je hebt bekkeninstabiliteit. Daar kan ik je niet verder bij helpen, ik adviseer je contact op te nemen met een gespecialiseerde fysiotherapeut of oefentherapeut cesar.’ Dit is dan ook wat ik heb gedaan. Ik maakte een afspraak met de oefentherapeut cesar, Yildiz van der Zijden (te vinden via de site http://www.beweegwijzeroefentherapie.nl/ ).

Geef een reactie