De strijd tegen bekkenklachten vs. samenwerken met bekkenklachten

Balans vinden in de nieuwe situatie. 

Na een weekje van woede, angst en teleurstelling is het tijd om mezelf weer te herpakken. Want laten we eerlijk zijn.. Boos blijven heeft geen zin, daar wordt de situatie niet beter van, het is niet gezellig voor mijn gezin en ik word er zelf ook alles behalve blij van. Maar ik heb mijn emoties de ruimte gegeven, waardoor ik me nu weer wat rustiger voel en wat beter kan relativeren. Dus… Time for action!

Wat heb ik geleerd?

De fysio in het ziekenhuis heeft het ontelbare keren tegen me gezegd, NIET BANG ZIJN VOOR DE PIJN! Makkelijker gezegd dan gedaan, gezien het feit dat ik het idee heb dat ik door mijn hoeven zak als ik opsta uit bed omdat het zo godsgruwelijk veel pijn doet. Maar goed, de afgelopen twee dagen toch braaf naar hem geluisterd. En door de pijn heen gegaan, niks uitstellen, maar ‘gewoon’ mijn ontspanning vinden en voelen en dan gaan. En verrek! Het werkt nog ook, ook bij deze intensiteit van pijn. Dus om het lot nog even verder te tarten gisteren op de fiets gestapt (lees: fiets met trapondersteuning anders zou ik het niet aandurven) om voor moederdag op de koffie te gaan bij mijn schoonouders. En ook dat ging wonder boven wonder heel erg goed. Het voelde ontzettend fijn om even te kunnen bewegen zonder pijn (lopen gaat niet bepaald lekker). Het gaf me vertrouwen en ook tijdens deze zwangerschap voelt de mogelijkheid om te kunnen fietsen als een enorme uitbreiding van mijn wereld. Jeeeeej! Voelt toch fijn om buiten ons adres om ook de wereld te kunnen bewonderen 😉 Wat ik ook sinds twee dagen doe is oefeningen onder de douche, dat een warme douche me heel erg helpt te ontspannen wist ik al, maar ik besloot eens te proberen of ik ook onder de douche wat meer kon bewegen. En ook dat lukte! Veel minder pijn onder de douche en meteen een mooie gelegenheid om mijn rug en bekken wat beweging te geven. Want die beweging schijnt toch echt nog steeds het wondermiddel te zijn!

Pijnmedicatie.

Nu ik wat meer berusting heb gevonden in hoe het nu is, voel ik ook niet zo sterk meer de behoefte om te beginnen met andere pijnmedicatie. Tuurlijk.. de pijn is nog steeds niet grappig. Maar het idee dat ik nu zelf actief iets kan doen (fietsen, oefeningen onder de douche) helpt erg goed mee en maakt het mentaal een stuk minder erg voor mij. De strijd tegen bekkenklachten vs. samenwerken met bekkenklachten
Genieten van de kleine dingen.

Ik schreef het al eerder, maar pas het nu nog meer toe… Wat me het meeste aan mijn hart ging en me het zwaarste viel is dat ik niet met Thijs kan doen wat ik eigenlijk zou willen doen. Bijvoorbeeld met de Duplo spelen, of in de zandbak zitten (nu vraag ik me af of ik het wel had gekund in een ‘normale’ zwangere toestand), hem optillen als hij verdrietig is of gewoon een knuffel nodig heeft. Het idee dat Thijs vaker bij opa en oma is (uiteraard kan ik me geen betere plek wensen, maar toch.. . Ik zorg graag zelf voor mijn lieve zoontje 😉 ) , mijn man intensiever voor Thijs moet zorgen als hij thuis is en dat ik hem dat niet kan bieden vind ik niet leuk. Ik kies nu bewust de momenten uit om qality time met Thijs door te brengen op de momenten waarop dat goed kan. Bijvoorbeeld samen douchen en voor moederdag heb ik spulletjes gevraagd die ik op dit moment samen met Thijs kan gebruiken. Dus we hebben gisteren heerlijk samen geknutseld met klei! Ook kies ik er voor om soms bewust maar wat meer pijn te voelen als ik Thijs dan wel kan knuffelen. En oooooooh wat voel ik me blij en gelukkig met twee van die lieve armpjes om mijn nek! Dan weet ik weer goed waar we het voor doen en dat we straks twee van die wondertjes in ons gezin hebben!

De strijd tegen bekkenklachten vs. samenwerken met bekkenklachten

6 comments

      • Marieke says:

        Gefeliciteerd Stefanie!
        Ik lees dat je binnenkort een blog gaat plaatsen. Ben benieuwd hoe het met je is gegaan!
        Ben nu zwanger van mijn tweede wondertje.
        Ook nu bekkenpijn en al kort na 3 maanden zwangerschap begonnen😢
        Maar fysio en osteopaat geven wel verlichting gelukkig😃

  1. Sanne says:

    Oh jemig wat een herkenning… Ik loop sinds vier weken bij de fysio (tevens bekken specialist) en ben tien weken zwanger. Nu al halve dagen werken (kinderopvang… Niet te doen!)…. Wat een worsteling joh… Vorige zwangerschap exact hetzelfde verhaal. Had gehoopt dat het deze tweede (en laatste) keer anders zou zijn maar helaas…
    Fijn hier herkenning te vinden!
    Liefs Sanne

Geef een reactie