Boos op de bekkenklachten!!!

Terugkeer bekkenklachten
Ik lig nu in bed. Alles wat ik de laatste tijd heb geleerd even vergetend. Boos op mijn lichaam, boos op de situatie. Vandaag 28 weken zwanger en enorm veel last van mijn bekken. Al een paar dagen kan ik niet meer zelf uit de voeten. De bekkenpijn is in alle hevigheid terug. En niet in de minste vorm ook. Compleet met nagenoeg niet kunnen lopen, schoenen en broek niet aan kunnen doen, bijna niet zelf kunnen opstaan en in bed komen. Om nog maar niet te spreken over de taken en mooie verantwoordelijkheden die bij het moederschap horen. Thijs niet kunnen tillen was lastig en vond ik al niet leuk. Nu is het inmiddels zo ver dat hij niet op mijn schoot kan zitten omdat dat teveel pijn doet. Zelfs naast me zitten gaat niet omdat ik niet op de bank kan zitten. Het breekt mijn hart om er niet voor hem te kunnen zijn op de manier waarop ik dat wil. Een klein mannetje dat zijn moeder nodig heeft en helemaal niets van de situatie begrijpt.

boosopbekkenklachten

Spoed afspraak het ziekenhuis
Gisteren naar de fysio in het ziekenhuis geweest in de hoop dat de pijn veroorzaakt werd door een beknelde zenuw. Maar helaas… De fysio heeft me nog wat tips gegeven om mijn bekken en rug in beweging te houden. En verder helaas naar huis met lege handen. Manueel behandelen is te belastend omdat de klachten al zo heftig zijn.

Pijnmedicatie bij bekkenklachten
Ook de huisarts gebeld om te overleggen over een hogere dosis paracetamol. Ik ga nu 8 per dag proberen, maar eigenlijk vinden ze dat teveel.

Hoe nu verder?
Nog zeker 12 weken te gaan, en nu naar een paar dagen ben ik al helemaal gesloopt. Gesloopt door het slaapgebrekĀ  (wat ook weer tegenwerkt aan het herstel) en de emoties die me parten spelen. Ik weet nu gewoon echt niet hoe het verder moet. Steeds probeer ik het te relativeren. ‘Er zijn ergere dingen’ en ‘misschien is het morgen weer anders’ maar ondertussen ben ik de minuten op de klok aan het wegkijken.. en denk ik steeds ‘weer iets minder tijd tot aan de bevalling ‘. Tegenover anderen probeer ik me groot te houden, zeg ik dat het een kwestie van weer wennen aan de pijn is en het zoeken naar een nieuwe balans. Daar geloofde ik gisteren zelf ook nog wel in. Omdat de pijn iets leek af te zakken. Maar vandaag is het veel erger en verlies ik het vertrouwen in mijn lichaam meer en meer…

Dus voor nu zoeken naar de dingen waar ik van kan genieten zonder dat het te belastend is. Douchen is heerlijk voor de ontspanning dus dan maar lekker samen met Thijs! Verder even zitten dan weer lopen, goed afwisselen om mijn rug soepel te houden maar ook voldoende rust te hebben.

En nadenken over hoe we het de komende tijd gaan doen. Op maandag en dinsdag is Thijs onder de pannen, woensdag ‘papa dag’ en donderdag en vrijdag hebben we een andere oplossing nodig. Mijn man werkt op die dagen en na een uurtje alleen met Thijs vanochtend bleek dat dat echt niet gaat lukken.

Ik hoop nog steeds vurig dat de klachten minder zullen worden, met voldoende rust en gepaste beweging. Maar hou rekening met de mogelijkheid dat dat niet zo is. Voor nu een week lang 8 paracetamol per dag gebruiken, kijken hoe dat gaat en anders in gesprek over andere mogelijkheden met betrekking tot pijnbestrijding. Heeft iemand daar ervaring mee?

Groetjes Stefanie

7 comments

  1. Roos says:

    Hoi Stefanie,

    Wat ontzettend heftig en vervelend voor je!!!

    Ik weet nog dat toen ik in mijn 2de zwangerschap weer bekkenklachten had ik deze het ergste ervoer ronde de 28ste week. Ik voelde me net aangeschoten wild die zichzelf in veiligheid probeert te brengen als ik van de ene naar de andere kant van het bed probeerde te kruipen. Zo naar! Ik heb altijd het idee gehad dat dat een periode was waarin ik weer een groeihormonenboost kreeg waardoor mijn bekkenklachten toenamen, Ik weet nog dat het bij mij na een aantal weken weer “te doen”was. Ik hoop oprecht dat dit bij jou ook het geval is!

    Sterkte met alles!
    Groetjes Roos

    • Stefanie says:

      Hi Roos Dank je voor je reactie! Ik hoop het ook heel heel heel erg! Ik voel me ook gewoon teleurgesteld. Zo hard gewerkt aan alles. Aan mezelf, aan mijn lichaam etc. Maar helaas niet het gewenste resultaat. Niet gedacht aan een verandering in hormonen. Zou heeeeel fijn zijn als dat t idd is! En tot die tijd is t maar doorbijten… heb jij pijnmedicatie gebruikt?

      Groetjes Stefanie

      • Roos says:

        Ja snap wat je bedoelt. Het gevoel dat je lichaam je weer in de steek laat. En maar positief moeten blijven! Echt sterkte met alles!

        Ik heb zelf geen pijnmedicatie gebruikt, dus kan je daar niet in helpen. En hoop voor je dat het echt even een groeispurt van je kindje is!

        Groetjes Roos

  2. sita says:

    Hoi Stefanie,

    Wat naar dat je zo’n last hebt! Ik kan er over meepraten heb ook ernstige bekkeninstabiliteit overgehouden aan mijn zwangerschappen. Ik kan je maar een ding aanraden ga naar het spine and joint center in Rotterdam! De enige plek waar ze je echt heel goed kunnen helpen. Ze hanteren daar ook een rustschena, afhankelijk van je belastbaarheid moet je bijvoorbeeld om het anderhalf uur of om de twee uur complete rust nemen, een kwartier ontspannen liggen. Ik heb veel aan de revalidatie gehad en ging goed vooruit maar nu helaas een ernstige terugval doordat ik te snel aan het werk werd gestuurd. Misschien kunnen ze bij het spine and joint jou ook vast telefonisch advies geven voor tijdens je zwangerschap. En daarna laat je snel doorverwijzen de wachtlijst is lang.
    veel sterkte!
    Groeten Sita

  3. hester says:

    Hoi Stefanie,

    Wat naar dat je zo’n last hebt! Ik kan er over meepraten heb ook ernstige bekkeninstabiliteit overgehouden aan mijn zwangerschappen. Ik kan je maar een ding aanraden ga naar het spine and joint center in Rotterdam! De enige plek waar ze je echt heel goed kunnen helpen. Ze hanteren daar ook een rustschena, afhankelijk van je belastbaarheid moet je bijvoorbeeld om het anderhalf uur of om de twee uur complete rust nemen, een kwartier ontspannen liggen. Ik heb veel aan de revalidatie gehad en ging goed vooruit maar nu helaas een ernstige terugval doordat ik te snel aan het werk werd gestuurd. Misschien kunnen ze bij het spine and joint jou ook vast telefonisch advies geven voor tijdens je zwangerschap. En
    daarna laat je snel doorverwijzen de wachtlijst is lang.
    veel sterkte!
    Groeten Hester

  4. hester says:

    O ja pas op met pijnstillers te veel pijnstillers kan er toe leiden dat je meer doet dan je in feite kunt doordat je je lijf en je grenzen niet goed aanvult. Maar ja soms moet je wel he je nachtrust is ook belangrijk; -)

  5. wilma says:

    Hier hetzelfde probleem zo herkenbaar allemaal!!
    Weet niet of deze site nog actief is??

    Nu 32 weken zwanger van ons tweede kindje.
    Mijn zoontje is nu bij oma omdat ik zelf nu even niks kan zo frustrerend en moeilijk soms..
    ik hoop dat ik het nog even trek tot veertig weken. alhoewel je er haast niet meer in geloof omdat de pijn en energie steeds minder worden en ook dokter en verloskundige gebeld maar geven uiteraard geen zwaardere medicatie meer dan alleen paracetamol die ik al zolang in neem. ik krijg maandag telefonisch bericht via neuroloog. waar ik ook naar de zwangerschap naar toe ga. voor uitgebreide scan wervel rug bekken.

Geef een reactie