GEEN Bekkenklachten en 9 weken zwanger

Geen last van bekkenklachten, 9 weken zwanger! Een overwinning om te vieren met taart!
Het is al weer even geleden dat ik en blog heb geschreven. Wat eigenlijk heel positief is omdat dat voor mij betekent dat het erg goed met me gaat! Ik ben inmiddels bijna 9 weken zwanger en heb nu al 4 weken geen last van mijn bekken! Sterker nog… Het is in tijden niet meer zo goed geweest! Ik kan weer op de grond zitten, met Thijs spelen, wandelen en dat zonder pijn! De laatste keer dat ik me zo goed voelde was toen ik ongeveer 12 weken zwanger was van Thijs, nu dus bijna twee jaar geleden. Ik ben er erg blij mee en heb besloten om morgen een taart te maken om het te vieren!!! Ik ben ook erg trots op mezelf.

geenbekkenklachten9wekenzwanger

Wat heeft me geholpen? En alle bijkomende emoties.
De dingen die mij denk ik geholpen hebben zijn de oefeningen die ik vanuit de fysio in het ziekenhuis mee krijg, mijn lieve man die bijna het hele huishouden op zich heeft genomen (in ieder geval de zware klussen als stofzuigen, dweilen en de badkamer en wc) en mijn gezonde verstand! En dat laatste heeft er voor gezorgd dat ik beter naar mijn lichaam ben gaan luisteren en nu echt veel meer rust neem. Daarnaast laat ik Thijs zoveel mogelijk zelf lopen zodat ik niet veel hoef te tillen, wat ook heel erg scheelt. Ik ben zo ontzettend blij! Soms overvalt dat gevoel me en kan ik er bijna van gaan huilen! Ik vind het nog steeds erg spannend omdat er ergens in mijn achterhoofd nog een stemmetje zit wat zegt:’het kan terugkomen, en dan zelfs erger! Geniet er maar niet teveel van.. straks word je teleurgesteld!’ Dit is iets waar ik nu hard mee aan het werk ben. Ik zie steeds beter in dat ik van mijn zwangerschap van Thijs en de periode erna erg veel geleerd heb. Ik ben wat minder streng voor mezelf geworden, ik bedoel… let’s face it! Een zwangerschap is ook een aanslag op je lichaam, en rust is daarbij belangrijk! Hulp accepteren lukt ook al steeds beter, onmisbaar puntje 😉 Al met al heb ik er vertrouwen in! En ik geniet nu heerlijk van de wandelingen, het op de grond zitten, het rennen voor de trein, met Thijs dansen op muziek van de big bugs band en het kruipen door de woonkamer! Al dat soort momenten voelen als een overwinning, als een cadeautje en ik heb het idee dat ik er extra van geniet! Ik vier de successen en ben trots op mezelf! Groetjes Stefanie

 

Wil jij ook met ons delen hoe het met jou gaat? Laat een berichtje achter of stuur een mail naar stefanieveld@gmail.com

8 comments

  1. Marieke says:

    Wat een herkenning in je blogs!
    Tijdens mijn zwangerschap ook veel bekkenpijn gehad en omdat ik kort na de bevalling een curretage moest overgaan was daarna de pijn heftiger dan ooit. Mijn zoon is nu 18 maanden en ben pas 4 maanden echt klachten vrij. Vindt het dapper dat je een tweede zwangerschap aan heb gedurfd! De wens is er bij ons ook, maar de angst voor opnieuw veel bekkenpijn overheerst helaas bij mij

    • Stefanie says:

      Hi Marieke, Dank je voor je reactie! Ik vond het ook heel spannend. Maar was min of meer meteen zwanger dus heb geen tijd gehad om te twijfelen.. Toen ik eenmaal wist dat ik zwanger ben heb ik wel ‘lichtelijk’ paniek momenten gehad hoor… wat me heel veel heeft geholpen is gesprekken met een psychotherapeut over de angst en tips over hoe er mee om te gaan. Dat kan ik echt aanraden!
      Heb jij nog iets specifieks gedaan qua behandeling? Naar dat het nog erger is geworden na de curettage lijkt me. Helemaal omdat je denkt dat je t ergste eigenlijk gehad zou moeten hebben :-S

      Groetjes Stefanie

  2. Marieke says:

    Hoi Stefanie
    Wat mij goed heeft geholpen is het boek ‘bekkenpijn tijdens en na de zwangerschap’ van Cecile cm Röst. Heb niet alles gelezen op je site dus misschien heb of ken je het al.
    Ik ging ook naar een bekken therapeut die werkte met oefeningen uit haar boek. Ook heb ik regelmatig een osteopaat bezocht.
    Ja dat de pijn na de bevalling heel hevig was was echt een emotionele klap. Het ergste vond ik nog dat ik de eerste maand continu hulp nodig had bij de verzorging van mijn zoontje.Toen alles in rustiger vaarwater kwam, merkte ik dat ik alle gebeurtenissen nog niet goed kon verwerken en heb toen hulp gezocht om alles een plekje te kunnen geven. Dat was even een drempel over maar het heeft me ook enorm geholpen

    • Stefanie says:

      Hi Marieke,

      Dank je voor de tips en het delen van jouw ervaring! Ik ken het boek inderdaad en de therapie die ik tijdens mijn vorige zwangerschap had is daar op gebaseerd.

      Wat je schrijft over de zorg voor je zoontje vind ik inderdaad ook het moeilijkste. Het is bij mij nu weer erger aan het worden. Vanmiddag viel hij en toen kon ik hem amper optillen om hem te troosten. Dat breekt mijn hart… ik merk dat met de rest goed kan omgaan, maar dat soort dingen vind ik zo ontzettend moeilijk. En iedereen is heel lief met de zorg overnemen. Maar dat is natuurlijk niet wat ik wil… Ik probeer nu echt te genieten van het rustigere spelen. Samen kleuren of een boekje lezen. Ik zal blij zijn als het weer beter gaat!

      Groetjes Stefanie

Geef een reactie